Ana içeriğe atla

BİLGİ GİRDABI

Bilgi araç mıdır? Bilimsel irade (çalışmalar) her türlü çatışmayı bir düzene sokar mı? Bilgili insan huzuru temin edebilmeyi başarabilmiş midir? Başarabildiyse, ne mutlu o bilgeye. Üstünlük çabası içinde olmayan ve bilgiyi salt, olduğu gibi sevebilen hatta kendisiyle, kendi kendine bu uğur da mücadele eden kişiye... Ama biz bilgiyi genel anlam da bunun için istemiyoruz. Bilgiyi, bir ayrıcalık mevki göstergesi, liyakat payidesi gibi görüyoruz. Kendi varoluşumuzla ilgili gerçek bilgiye kendimizden kurtulduğumuz vakit bir adımda olsa yaklaşmış olacağımızı düşünüyorum. Çevremize şöyle bir bakalım. Ne görüyoruz? Saymakla bitiremeyiz. Ama şunu en azından biliyorum. Düşten uyanacak mıyız? Düşler ülkesindeki saraylardan ve hükümlerden uyandığımızda ruhumuzu tabiatın ritmine verecek miyiz? Silahların gölgesinden kurtulacak mıyız? Her şeyimizi arkamızda bırakarak. Sevdiklerimizi bizi sevenleri karanlık güçlere hizmet eden köle ruhları, ruhumuzun derinliklerinde kulağımıza fısıldayan, bunlar senin senin diyen sesi duymazdan gelecek miyiz? Yani bilginin kaynağı olan tabiatın sesine ön yargısız ruhumuzu bırakacak mıyız? İşte bu gibi soruların berisin de salt bilgi, bilgiyi isteyenleri çağırıyor. İnsanlık için bilgi su gibi ihtiyaçtır. Bilgi yolculuğunda insanın sorduğu ilk genel soru biz nasıl ve hangi şartlarda var olduk. Yaşam döngüsü, tabiat nasıl kendini oluşturarak varlığa dönüştü? Bu noktada insanın yeri nedir? En son soruya vereceğimiz cevap, insanlık için hayati bir anlamı içinde saklıyor...

Can Ezgin

Telif  Hakkı Saklıdır 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

DEMOKRASİ İÇİN KİLİT UNSURLAR

Basın, kamusal alanda doğru bilgiye erişimi sağlayarak demokratik süreçlerin sağlıklı işleyişi için kritik öneme sahip toplumsal bileşendir. Özellikle toplumsal ya da politik krizlerde basın, kamuoyunu bilgilendirerek halkın doğru kararlar almasına yardımcı olur. Basının özgürlüğü, demokratik değerlerin korunması ve halkın bilinçli bir şekilde kararlar alabilmesi için temel bir hak olarak kabul edilir. Ancak, basın mensuplarının hatalı haber yapması durumunda dahi onları suçlamak ve hedef göstermek, demokrasiyi tehdit eder. Basına yönelik suçlamalar, yalnızca basının özgürlüğünü sınırlamakla kalmaz, aynı zamanda halkın özgürce bilgi edinme hakkını da engeller. Bu nedenle, basın mensuplarına yönelik baskılar, hem toplumu bilgilendirme işlevini zedeler hem de demokratik süreçleri tehlikeye atar. Bağımsız ve demokratik toplumlarda, gerçek suçlular adalet önüne çıkarılmalıdır. Toplumları yönetenler ve güç sahipleri, hukukun üstünlüğüne saygı gösterdiklerinde ve suçlular adil bir biçimde y...
Yorum Gönder
Devamı

BERMUDA ŞEYTAN ÜÇGENİNDE DENGE KÖŞE

Masanın ortasında üç büyük harita yer alır: Ukrayna, Ortadoğu ve Güney Asya.  Ortadoğu’daki çatışmalar ve Güney Asya’da patlak veren Hindistan ile Pakistan arasındaki savaş, küresel krizlerin oluşturduğu Bermuda Şeytan Üçgeni'nin son köşesini tamamlar. Bu jeopolitik üçgen, çatışma ve belirsizliklerin merkezi olarak adlandırılmıştır. Diğer gölgede, Güney Asya haritası odanın karanlık ve belirsiz bir noktasında durur; Ortadoğu'nun haritası ise biraz daha belirgindir. Bir perde, arka planda denizlerin gümbürtüsünü ve uğuldayan rüzgârı temsil eder. Kapıdan içeriye, zaman zaman bir kâhin ya da bir anlatıcı gibi bir figür girer. Anlatıcı (derin bir sesle): Bermuda Şeytan Üçgeni’ne adım atıyoruz… Fırtınalar arasında kaybolan gemiler gibi... Bir yanda Ortadoğu'nun kudretli, yakıcı sıcaklığı, diğer yanda Ukrayna'nın fırtınalı kışı… İki köşe, her biri farklı bir dünya, farklı bir zaman dilimi... Ama hepsi bir şekilde birbirine bağlı. Denge, her iki köşede de bir sırrı barı...
Yorum Gönder
Devamı

SAVAŞ ve SINAMA DIŞINDA KALAN DOSTLUK

Sosyal bağları gerçekten verimli kılmak istiyorsak, önce suni rollere karşı mesafe koymayı öğrenmeliyiz. İnsan, tatlı rekabetin içine doğmuş gibi görünse de bu oyundan bütünüyle muaf kalamıyor. Olgunluk dediğimiz şey, belki de tam bu noktada başlıyor: Mesafe kurabilme becerisi. Ne var ki biz bu mesafeyi korusak bile, birileri mutlaka kancasını atmak istiyor. Adına “sınama” dedikleri şeyle. Oysa sınamak, masum bir ölçme biçimi değildir. Çoğu zaman iktidar arzusunun ilk basamağıdır. Rekabet, ezici üstünlük kuran kişiyi görünür kılar; sınama ise bu üstünlüğün ilanıdır. İlginçtir, sınayan insan da mutlaka başka insanlar tarafından sınanır. Böylece zincir tamamlanır. Bu döngüde sağlıklı olan tek şey şudur: İnsanın, yalnızca kendisiyle ilgili hususları kendi sahasında sınaması. Gelişimi besleyen tek sınama biçimi budur. Bazen düşünürüm: İspat yükümlülüğünün olmadığı bir ilişkiler evreninde yaşasaydık ne olurdu? Sevdiğini ve sevildiğini bildiğin, kendini kimseye kabul ettirmek zorunda olmad...
Yorum Gönder
Devamı