Bir ressam ışığı ve gölgeyi bilir. Sürekli bu iki unsur arasında gidip gelir; sonunda ise kendi eserini ortaya koyar. Sözler de aynı ritmi izler. Işık, varlığı görünür kılar; gölge ise yokluğun ve sessizliğin dildeki karşılığıdır.
Nasıl ki ışık ile gölgenin uyumu resimde yeni biçimler doğuruyorsa, sözlerin içinde varlık ile yokluğun buluşması da yeni anlamlar üretir. Belki de dilin en derin yaratıcı gücü, söylenen ile susulanın, görünen ile görünmeyenin kurduğu bu dengede saklıdır.
Can Ezgin
Telif Hakkı Saklıdır
Yorumlar
Yorum Gönder